Vakantie 2005 in Stockholm en Zuid-Noorwegen

Op woensdag 22 juni vlogen we in de vroege middag naar Stockholm. Het was prachtig weer, en dat zou het de rest van deze vakantie ook blijven. Geen spatje regen gehad!!

Hier een paar foto’s van deze erg gezellige stad:   Stockholm kent heel veel groen. Het ligt op 14 eilanden, verbonden met elkaar door 40 bruggen.

Dit is het stadhuis van Stockholm. Hier vindt jaarlijks een deel van de uitreiking van de Nobelprijzen plaats  (de rest wordt uitgereikt in Oslo)

Op één van de eilandjes ligt de oude stad. Erg gezellig, zoals je op deze foto kunt zien.

n de oude stad ligt ook het Koninklijk paleis (een werkpaleis). Elke dag om 12 uur is hier de wisseling van de wacht.

Het gaat er hier niet zo stijf aan toe als bij de wisseling van de wacht in Londen. Voor de toeristen wordt er uitleg bij gegeven in het Zweeds en in het Engels (helaas bijna niet te verstaan door de echo).

Op vrijdag 24 juni reden we dwars door Zweden naar Oslo toe. In Zweden is het in het eerste weekend na 21 juni altijd groot feest. Gevolg was, dat in de plaats Karlstad (toch een redelijk grote plaats) alle winkels dicht waren. Dat kun je je hier toch niet voorstellen.

Na een rit van ruim 500 kilometer kwamen we aan in Oslo. Een prachtig hotel, midden in een park, gelegen aan de Oslofjord. Hier zouden we ook de laatste nacht  doorbrengen.

Zaterdag bezochten we eerst de binnenstad van Oslo. Het stadhuis is een groot, vierkant gebouw met twee torens. Of je het mooi vindt, is een kwestie van smaak.

Hier wat foto’s van het stadhuis. De klok die je op een van de foto’s ziet, is 5 meter in doorsnee.

Een prachtig houten paneel in het Stadhuis.   En de fontein met waterval voor de ingang

We maakten een wandeling door de binnenstad en passeerden onderweg onder andere het Koninklijk paleis, het Parlement en deze prachtige fontein:

Links het paleis   Rechts het Parlement

Daarna reden we naar het Vigeland Park, een groot stadspark met beeldentuin, aangelegd door de kunstenaar Vigeland. Ik was hier 6 jaar geleden ook al eens geweest, maar toen hadden we maar heel kort de tijd en was het wat regenachtig. Nu hadden we tijd in overvloed, het weer was prachtig en dus zijn er heel veel foto’s gemaakt. Een paar van die foto’s staan hieronder:

De zuil links is zeventien meter hoog en bevat 121 menselijke figuren.

Rond de zuil staan beeldengroepen, die met de klok mee het leven uitbeelden: van klein kind tot hoogbejaarde.

De beelden zijn tot in het kleinste detail uitgewerkt.

In de loop van de middag reden we naar de skischans, Holmenkollen. Je ziet deze schans vanuit de stad al liggen in de bergen. Via de nodige haarspeldbochten met een prachtig uitzicht op de fjord bereik je de schans. Onder de schans is een museum ingericht. Om bovenop de schans te komen, kun je het eerste deel per lift afleggen. De laatste twintig meter gaan per trap: een metalen, open trap. Heen is dat geen probleem, maar als je weer naar beneden moet ……… ik heb gemerkt dat ik toch wel wat last van hoogtevrees heb. Het uitzicht boven was spectaculair, maar door de reflecterende zon in de ramen was het moeilijk om goede foto’s te nemen. We waren net op tijd de berg weer af, want er zou ’s avonds een open lucht concert plaatsvinden bij de schans. Er moesten 20.000 mensen naar boven vervoerd worden via dat smalle weggetje met haarspeldbochten. Benieuwd hoe laat de laatste weer thuis waren.

Tot slot van deze dag reden we naar ons hotel in Skiën, een plaatsje ten zuidwesten van Oslo.

Op zondag begonnen we met een boottochtje op het Telemark-kanaal. Een handmatig aangelegd kanaal met erg veel sluizen. Over een afstand van tien kilometer kwamen we ook tien sluizen tegen. Het laatste sluizencomplex bestond uit zeven sluizen achter elkaar, waarbij een hoogte van 23 meter overbrugd werd. En alle sluizen worden met de hand bediend!

Hier wordt 23 meter overbrugd. Dat duurt dus wel even; de tocht duurde dan ook ruim twee uur.

Onderweg hadden we een schitterend uitzicht. Soms vrij vlak, maar ook wel veel heuvels

Vervolgens reden we naar een van de grootste staafkerken van Noorwegen, in Heddal. Een staafkerk is gebouwd rond dikke houten palen, staven genaamd. Aan de hele constructie komt geen spijker te pas!

Zoals je ziet alweer prachtig weer!   Rechts het altaar in de staafkerk

Vanuit Heddal reden we de bergen in. Ons doel was de kabelbaan in Rjukan. Rjukan ligt in een heel smal dal, en in de winter ziet men wekenlang de zon niet. Daarom is er begin vorige eeuw een kabelbaan gebouwd, zodat de inwoners in de winter omhoog konden om toch even van de zon te genieten.

In vier minuten tijd overbrug je een hoogte van ruim vierhonderd meter.

Na weer veilig in het dal te zijn beland, reden we naar ons hotel voor die nacht. Het was een ski-hotel gelegen in een uitloper van de Hardangervidda, een van de hoogvlakten in Noorwegen. Een heel gezellig hotel, met een open haard, gezellige zitjes, prima kamers en een fantastisch uitzicht op de besneeuwde bergen.

Toen wij er waren erg rustig, maar ’s winters is het heel druk in dit gebied.

Op maandag hadden we weer een lange rit, en wel naar Stavanger. Het eerste deel van de rit ging over de hoogvlakte. De bedoeling was om onderweg in de sneeuw koffie te drinken, maar ondanks een stralend zonnetje was het maar 7 graden en waaide het erg hard. Als je je neus om de hoek van de bus stak, kreeg je het gevoel dat hij er af vroor. Dus wel even gestopt om foto’s te maken, maar voor de koffie toch maar even doorgereden naar het dorpje in het dal.

 Na de koffiestop kwamen we nog een paar prachtige watervallen tegen:

Om Stavanger te bereiken, moesten we twee overtochten per ferry maken. De eerste duurde maar tien minuten; de tweede drie kwartier. Lekker aan dek dus en genieten van de zeelucht.

In Stavanger bleven we twee nachten. Stavanger ligt in het zuidwesten van Noorwegen en heeft een grote haven. Langs de haven ligt de oude stad. Witte houten huisjes, erg steile straatjes en ook heel veel moderne gebouwen en hotels. Ons hotel zag er prima uit, maar echt gezellig was het niet. Echt een hotel voor zakenlieden. Wel lag het midden in de stad en vlak bij de haven.

Op dinsdag maakten we een boottocht door de Lysefjord. Eerst een stuk over open zee, en dan de fjord in. Het was alweer schitterend weer en de zee was dus zo glad als een spiegel. Geen kans dus om zeeziek te worden, maar wel de gelegenheid om lekker uit te waaien.

Einddoel van de tocht was de “preekstoel” een uitstekend rotsplateau van 25 bij 25 meter, 600 meter boven de zeespiegel. Vanaf de boot moest je goed kijken om de preekstoel te zien, maar ingezoomd ziet  het er toch wel apart uit.

Links een zoekplaatje,   Rechts ingezoomd

Na vier en een half uur op de boot hadden we weer vaste grond onder de voeten. Bij de haven was een beach volleybal tournooi, en je zag deelnemers uit alle wereldstreken. Ook was er een groot popconcert. Erg gezellig dus in de stad!

Op woensdag ging onze tocht weer verder. Einddoel vandaag was Kristiansand, aan de zuidkust van Noorwegen.

Maar uiteraard viel er onderweg ook van alles te zien. We reden de kustroute. En daarbij moet je dus niet denken aan vlakke wegen met uitzicht op zee, maar aan steile bergen, smalle wegen en veel haarspeldbochten. Wel spectaculair dus. We stopten onderweg in wat vissersplaatsjes (tegenwoordig vooral toeristenplaatsjes) en maakten een uitstapje naar het zuidelijkste punt van Noorwegen: de vuurtoren van Lindesnes.

Toen wij er waren was de zee heel rustig, maar als het hier echt te keer gaat, spoelt het water over de vuurtoren heen.

Via de rest van de kustroute bereikten we Kristiansand. Na een bezoekje aan de stad reden we naar ons hotel. Dit keer een echt familiehotel. ’s Avonds werden we zo ongeveer opgegeten door honderden kleine muggen, maar dat mocht de pret niet drukken. Vervelender was dat mijn kamer boven de bar lag, en dat daar tot een uur of één een bandje aan het optreden was. Als ze nu nog een beetje hadden kunnen zingen, was het nog niet zo erg geweest…………………

Maar goed, voor de volgende, laatste nacht in Noorwegen was ons hotel bekend en dus maakt één nachtje slecht slapen niet zoveel uit.

Donderdag was de laatste volledige dag van de vakantie. We reden van Kristiansand naar Oslo.

Onderweg bezochten we de porseleinfabriek in Porsgrun. Omdat wij (en als ik het over wij heb, dan bedoel ik mezelf en mijn twee vriendinnen, waarmee ik al jaren op vakantie ga) al vaker zo’n fabriek van binnen hadden gezien (zie ook mijn vakantieverslag van Ierland 2002), besloten we niet met de excursie mee te gaan. Wel bezochten we de winkel die bij de fabriek hoorde. Het is dat ik al omkom in het serviesgoed en glaswerk, maar anders had ik hier best wat uit kunnen zoeken. Moderne vormgeving, mooie kleuren, schappelijke prijzen……………………maar ik heb het toch maar gelaten bij de aanschaf van een glazen waxinelicht-houdertje.

Aan het eind van de middag bereikten we het ons bekende hotel in Oslo. Deze keer een kamer op een andere verdieping, met een heus Boeddha-beeld in de vensterbank. ’s Avonds nog een wandelingetje naar de oever van de fjord (deze keer met fototoestel), en dan lekker naar bed voor de laatste nacht in Noorwegen.

De achtertuin van het hotel.