Vakantie op Malta 13 – 20 september 2006
Na een weekje Lanzarote in maart van dit jaar (geen verslag voor deze site voor gemaakt, kijk maar bij de foto’s van Aat en Dicky) was het hoog tijd om er weer even tussen uit te gaan.
We hadden deze keer voor Malta gekozen; iets heel anders dan onze vakanties in de afgelopen jaren.
Dit keer ook geen rondreis, maar lekker in één hotel, en van daar uit wat excursies maken.
Wat we ons niet gerealiseerd hadden, is dat Malta maar een heel klein eiland is (iets groter dan Texel) en dat er wel 400.000 mensen wonen. Erg drukbevolkt dus.
Verder is Malta (dus) dichtbebouwd, kaal en dor.
Maar………….Malta is wel een eiland met een indrukwekkende geschiedenis:
De eerste bewoners waren hier al 3000 jaar voor Christus. Van die tijd dateren nog de ruïnes van de oude tempels. Daarna is Malta een tijd onbevolkt geweest, totdat de Moren zich op het eiland vestigden.
Toen de kruisridders uit Jeruzalem werden verdreven, vestigden de Johanniterorde zich op Malta. Zij bouwden de vestingen in Valletta en Sliema, die nog steeds in tact zijn. Een aanval van de turken kon hierdoor worden afgeslagen.
Vervolgens heeft Napoleon het eiland beheerst, en daarna kwam het onder Engels bewind. In de tweede wereldoorlog heeft het eiland zwaar onder vuur gelegen, maar wist de aanvallen af te slaan. Pas in 1979 werd Malta zelfstandig.
Het is dan ook niet vreemd dat Malta een mengelmoesje is van al deze invloeden:
Oude tempels, vestingen van de kruisridders, bouwstijl en plaatsnamen die Oosters aandoen, telefooncellen en bussen uit Engeland.
Malta bestaat eigenlijk uit drie eilanden: Malta, Gozo en daar tussenin Comino.
Malta is dus heel druk bevolkt. Gozo is qua oppervlakte ongeveer de helft van Malta met wat meer natuur, indrukwekkende kliffen en kleine dorpjes, en op Comino, echt een mini-eiland van maar drie vierkante kilometer, wonen maar drie mensen (en er is een hotel). Comino heeft echter wel de Blue Lagoon, met ongeveer het meest blauwe water van de middellandse zee.
Zo, na dit lesje aardrijkskunde en geschiedenis is het tijd om via foto’s wat te laten zien van deze eilanden:
Ons hotel stond in Qawra (spreek uit: Aura), vlak bij St. Paul’s Bay.


We keken uit over de baai, en dat was een prachtig gezicht:


Links een blik over de baai, rechts een prachtige zonsopgang (je zult maar
vroeg wakker zijn en zoiets zien!!)
Op donderdag stond een bezoek aan de hoofdstad van Malta gepland: Valletta
Hier vind je de grote havens van het eiland, en hier werden dus de vestingen gebouwd door de Johanniters.
De straten in Valletta staan
allemaal haaks op elkaar. Enerzijds gaf dit de mogelijkheid om aan vier kanten
gevaar te zien opduiken, anderzijds maak je zo optimaal gebruik van de
verkoelende zeewind. De straatjes zijn allemaal steil en smal, met hoge huizen.
Vanuit de Upper Barakka Gardens heb je een goed overzicht over de havens en vestingen

Hier een van de vestingen. De
muren zijn meters dik en lopen taps toe naar boven. Bovenop is nog genoeg
ruimte om een weg aan te leggen.
De kanonnen staan er nog ….
Maar zijn
blijkbaar niet meer in erg goede staat, als de loop op een tafeltje moet rusten
Het altaar in de St. John’s
Co-cathedral. Wij waren met name geïnteresseerd in de ventilatoren die in de
kerk stonden. Het was de eerste twee dagen namelijk erg klam door een vochtige
zeewind bij een temperatuur van 30 graden (net zoals bij ons vlak voor het weer
omslaag in een hete zomer).
We bezochten ook nog de “Malta-Experience”, een filmpresentatie over de geschiedenis van Malta. Erg indrukwekkend. En we gingen nog op bezoek bij een markiezin die ons een rondleiding door haar woning gaf. Ze was erg bezorgd voor haar spullen en niet echt vriendelijk. Zal ook wel aan het weer gelegen hebben.
Vrijdag bezochten we het zuster eiland Gozo. Met de veerboot is het zo’n twintig minuten varen. Ook deze dag was het klam en warm.


Met een klein bootje kun je door de grotten varen. Rechts het azuren venster, een natuurlijke boog in de rotsen. Misschien wel het meest gefotografeerde plekje van Gozo


Links de fungus rots. Hier groeit een bepaald soort paddestoelen, waarvan
gezegd wordt dat ze geneeskrachtige werking hebben. Wetenschappelijk echter
nooit aangetoond. Rechts een blik op de kliffen van Gozo

Op Malta, Gozo en Comino groeien niet veel bomen. Wel veel vetplanten, cactussen, en olijfbomen.
Vanaf Gozo kijk je naar de Blue
Lagoon op Comino. Achter Comino ligt Malta. De foto is niet echt helder; maar
ook dat komt door het vocht in de lucht.
De kliffen bestaan uit een zachte
steensoort, en je ziet dan ook overal uitgeslepen grotten en gaten. Het
torentje is er een van de vele op de eilanden. Ze zijn zo langs de kust
gebouwd, dat je vanaf het ene torentje precies het volgende torentje kunt zien.
Door middel van rooksignalen kon men in het verleden zo binnen een uur het
eiland rond een waarschuwing sturen.
Op zaterdag was de wind gedraaid. We hadden nu een droge zeewind, en dat maakte het een stuk aangenamer. We maakten we een boottocht door de havens van Valletta en Sliema. Zo zagen we nu vanaf het water de vestingen.




Dit zijn weer de Upper Barakka
Gardens, maar nu vanaf het water gezien.
Een drijvende torenflat: de
“Noordam”, een cruiseschip van de Holland America Line, varend onder
Nederlandse vlag
| En dit is een typisch Maltees bootje | ![]() |


De ingang van de haven is door middel van pieren versmald, ook weer om te
controleren wie er binnenvaart.
Zaterdagmiddag waren we vrij, en hebben we lekker bij het hotelzwembad in de zon gelegen en gezwommen.
Zondag waren we de hele dag op het water. We maakten een tocht helemaal rondom de eilanden Malta en Comino, met een tussenstop in de Blue Lagoon op Comino. Zon, zee, zeewind: een perfecte combinatie!


Aan bakboord hadden we zeezicht, aan stuurboord zicht op de kust van de
eilanden


Ook hier weer veel grotten. Soms verbaas je je dat de zaak niet instort.
Het kleine streepje boven op de
klif is een mens. De kliffen zijn dus echt heel hoog


Dit is Popeye-village. In 1979 door de Amerikanen gebouwd om er de Popeye film op te nemen. Alles is van hout, meegebracht uit de US, gebouwd. Kosten: twintig miljoen dollar. Nu is het een toeristische attractie.


De Blue Lagoon. Omdat wij op zondag hier waren, was het erg druk. De Maltezen
komen dan massaal hierheen, met of zonder eigen jacht. Er is een klein stukje
(beton)strand (zandstranden heb je nauwelijks op de eilanden), waar je een
ligstoel kunt huren. Wel je ellebogen intrekken, anders stoot je tegen je
buurman/vrouw aan. Maar wel prachtig blauw water, waarin je tussen de vissen
zwemt.
We maakten nog een klein tochtje naar de grotten. In een klein bootje, wat tot onze verbazing een speedboot bleek te zijn. Ga je ineens klapperend over het water, met bij elke bocht een gratis douche ……toch wel leuk!


Bij de grotten gaat de vaart er uit en heb je tijd om te genieten.
Er groeien koralen, en vaak zijn er zomaar openingen in de rotsen.

Het water is echt
ongelofelijk blauw
Op maandag hadden we een vrije dag. En drie vrouwen op vakantie, dat betekent dus een ochtendje shoppen. Naast Qawra ligt Bugibba, een iets groter toeristenplaatsje. Hier stikt het van de souvenirwinkeltjes, restaurantjes enz. Maar er zijn ook winkels waar erg mooi glaswerk wordt verkocht. Maar weer een stukje glas voor mijn verzameling aangeschaft dus. ’s Middags was het weer goed toeven bij het zwembad.
Op dinsdag, onze laatste dag op Malta, stond er ’s morgens een tocht naar het zuiden van het eiland gepland. Hier bezochten we eerst de tempelruïnes. Niet te geloven dat men dit drieduizend jaar geleden kon bouwen (eerder dus dan de pyramides in Egypte)
Dit is Mdina, de oude hoofdstad
van Malta. Het ligt midden op het eiland en van hier uit kun je het hele eiland
overzien.
Dit is een overzicht van hoe de
tempels gebouwd zijn. Onderaan de ingang, daarna links en rechts een kamer (in
dit geval daarboven nog een kamer links en rechts) en aan de top nog één




Jammer van het stalen hekje (heeft het zelfde doel als het tuintafeltje onder het kanon)


Hierna bezochten we de blauwe grot, waar je, net als in de Blue Lagoon, met een speedbootje de grotten in kunt varen.
Tenslotte brachten we een bezoekje aan het vissersdorpje Marsaxlokk. Hier zie je de typische Maltese vissersbootjes: bontgekleurd en allemaal met een oog op de boeg. Dit is het oog van Osiris. Het beschermt tegen kwade invloeden.



Onze laatste middag op Malta besteedden we aan koffers pakken en nog even lui bij het zwembad liggen. ’s Avonds niet te laat naar bed, want de volgende ochtend moesten we al om zes uur op het vliegveld zijn.
Om acht uur gingen we de lucht in. Er wachtte ons nog een verrassing. Het was helder weer en we vlogen over de Alpen. Dat leverde nog een paar prachtige foto’s op:

